τεύχος Νο 46, ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2008 |
| Κείμενο: ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Φωτογραφίες:: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑΚΗΣ |
| ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ Υπάρχουν ορισμένα όνειρα που μπορούν να γίνουν ο εφιάλτης των άλλων από τη μια στιγμή στην άλλη. Το Yamaha R1 του 2007 που ετοίμασε το Power House δημιουργήθηκε από έναν μερακλή που ήθελε να βρει τη γιατρειά του. |
![]() |
| Μια σοφή κινέζικη παροιμία λέει ότι αν δεν πας πρώτα για ύπνο δεν θα μπορέσεις ποτέ να ονειρευτείς! Ο Γιάννης Σπυρόπουλος ιδιοκτήτης του μαύρου R1, είναι από τους λίγους τυχερούς ανθρώπους που πραγματικά ξέρει τι θέλει και ας χρειάστηκε πρώτα να πειραματιστεί μέχρι να το αποκτήσει. Έτσι αφού περιπλανήθηκε για λίγο καιρό στα ατμοσφαιρικά μονοπάτια της βελτίωσης, ο δρόμος έφτασε στο τέλος του, όπου τον περίμενε ένα κόκκινο αυτοκίνητο που πέρασε αντικανονικά το STOP από το κάθετο στενό. Ο Γιάννης όμως δεν έχασε ούτε στιγμή κι ενώ ήταν ακόμα στο ΚΑΤ, πήρε τον Νίκο Μαυρομμάτη, ιδιοκτήτη του Power House (Ισμήνης 6 Δάφνη, τηλ. 210-9762713, 210-8701840) και του παρήγγειλε ένα ολοκαίνουργιο Yamaha R1 του 2007, το οποίο ονειρεύτηκε ενώ ήταν ακόμα στο κρεβάτι του πόνου. Φαίνεται όμως ότι τα φάρμακα είχαν επιδράσει για τα καλά αφού ο Γιάννης έδωσε ρητή εντολή το κατάμαυρο απόκτημά του να μην στέλνει λιγότερα από 200 καθαρόαιμα άλογα στον πίσω τροχό!!! ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ Αν και το Power House έχει γίνει διάσημο για τις turbo κατασκευές του, και όχι μόνο, το να τουρμπίσεις το ψεκαστό μοντέλο της Ιαπωνικής εταιρείας, δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση. Αν σκεφτείς μάλιστα ότι κανένας άλλος δεν το έχει καταφέρει τότε το εγχείρημα φαντάζει ακόμα πιο δύσκολο. Τα σημαντικότερα εμπόδια έχουν να κάνουν με τα πολύπλοκα ηλεκτρονικά καλούδια που είναι φορτωμένο τομοντέλο του 2007. Ηλεκτρονικό γκάζι και χοάνες μεταβλητού μήκους είναι μόνο μερικές από τις δυσκολίες. Το Fly-by-Wire παρέμεινε χάρη στην τοποθέτηση ενός άγραφου εγκέφαλου, ο οποίος όμωςσυνδέθηκε παράλληλα με τον εργοστασιακό για να διατηρηθεί η ευκολία κατά το service και συγκεκριμένα όταν συνδέεις το R1 με το διαγνωστικό της Yamaha ακόμα και στο τελευταίο συνεργείο της εταιρείας! Το φιλτροκούτι μας άφησε χρόνους και τη θέση του πήρε ένα χειροποίητο plenum με ενσωματωμένα τα μπεκ από την πάνω πλευρά, το οποίο είναι μακράν ό,τι πιο καλοφτιαγμένο έχουμε δει μέχρι σήμερα. Ο κινητήρας δεν ανοίχτηκε αφού η νοοτροπία του βελτιωτικού οίκου είναι να μην φτάνει τα μηχανικά μέρη στα όριά τους, τα οποία σύμφωνα με τον κατασκευαστή μπορούν να φτάσουν ακόμα και 40% πάνω από τις εργοστασιακές ιπποδυνάμεις. Η extra δύναμη είναι αποτέλεσμα της τοποθέτησης της τουρμπίνας της Schnitzer, η οποία έχει φωλιάσει διακριτικά μέσα από την καρίνα κι έχει κουμπώσει εργοστασιακά με το απαραίτητο χταπόδι το οποίο μάλιστα έχει δεχθεί κεραμική επίστρωση όπως επίσης και η τουρμπίνα αλλά και το μαντέμι. Η εξάτμιση καταλήγει σε ένα ζευγάρι τελικά τιτανίου της Akrapovic τα οποί κάνουν μαγευτικό ήχο. |
|
ΑΣ ΑΡΧΙΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΛΙΣΜΑ...
|
|