Yamaha R1 Stelios Project
 τεύχος Νο 04, ΙΟΥΝΙΟΣ 2004 |
||||
| Κείμενο - Φωτογραφίες:: Καλαντζόπουλος Κώστας | ||||
Ατμοσφαιρικό αλλά φαρμακερό |
||||
| Στημένο για κόντρες στα φανάρια το R1 του Στέλιου είναι έτοιμο να καταπιεί όποιν νομίζει ότι μπορεί να επιταχύνει ταχύτερα | ||||
 |
||||
| Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, και του Στέλιου δεν διαψεύδει τη ρήση... Το R1 του δεν είναι ιδιαίτερα προκλητικό. Άλλωστε η μεγάλη δουλειά έχει γίνει κάτω από το φέριγκ. Εξωτερικά, μόνο τα φρένα είναι εκείνα που ίσως προκαλέσουν κάποιες υποψίες αλλά κτά τα άλλα θα δεις ένα νορμάλ R1 να κάθεται δίπλα σου στο φανάρι. Στην περίπτωση που την δεις φιλικά έχει καλώς, τη γλύτωσες τη ρόμπα. Στην άλλη περίπτωση που αρχίσεις το κάρφωμα και τις μαγκιές με ξερογκαζιές, το πράγμα δυστηχώς θα σε αφήσει με τη γλύκα στο στόμα... Μια σειρά από ενδιαφέρουσες πατέντες έχουν κάνει το R1 του Στέλιου Παπαδογιάννη ξεχωριστό σε τομείς που πολλοί δεν δίνουν σημασία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που χώνουν φράγκα για κερδίσουν 5, 10 ή και παραπάνω άλογα χωρίς να εξετάσουν το πως αυτά τα άλογα βγαίνουν στο δρόμο. Αντίθετα ο Στέλιος ξεκίνησε από τα βασικά, με ένα αμορτισέρ Ohlins που αναβάθμισε σημαντικά τον τρόπο που η μοτοσικλέτα "κάθεται" στο δρόμο (ενώ επίσης έδωσε σημαντικό εύρος ρυθμίσεων), έστειλε το ψαλίδι του R1 στον Harris ο οποίος φρόντισε να το "ράψει" (να προσθέσει ενισχύσεις στα πλαϊνά τμήματα ώστε να αυξηθεί η ακαμψία του σε επίπεδα που θα άντεχαν ακόμα και διπλάσια ισχύ). ενώ για το μπροστινό μέρος επέλεξε ένα αμορτισέρ τιμονιού της Ohlins (λογική επιλογή καθώς το R1 του 2000 ήταν αρκετά "χαρούμενο"). | ||||
 |
||||
|
Ο στόχος που επετεύχθει με τα παραπάνω, ήταν η μοτοσικλέτα να συμπεριφέρεται σωστά υπό πίεση, όμως αυτό, φυσικά, δεν της έδινε κάποιο πλεονέκτημα σε σχέση με τη συμπεριφορά της στις κόντρες. Η επέμβαση στον κινητήρα ήταν επιβεβλημένη... Η εξάτμιση πήρε πρώτη την άγουσα για τον σκουπιδοτενεκέ, και στη θέση της μπήκε ένα χταπόδι τηςε Akrapovic από τιτάνιο. Έχοντας δοκιμάσει αρκετές διτάξεις εξάτμισης στα R1 αυτής της γενιάς, ο βελτιωτής Νίκος ΜΑυρομμάτης, δεν επέλεξε το τελικό της Akrapovic, αλλά ένα χειροποίητο της Harris από τιτάνιο. Βέβαια, με μια μόνον εξάτμιση, το R1 δεν θα έπαιρνε πολλά άλογα και έτσι άρχισαν οι σκέψεις για περαιτέρω επμβάσεις. Ο Στέλιος δεν γούσταρε να μπεί χέρι μέσα στο μοτέρ και αυτό περιόρισε σημαντικάτις δυνατές επιλογές του βελτιωτή. Για turbo ούτε κουβέντα... Μια τετράδα αγωνιστικά μηχανικά καρμπυρατέρ της Mikuni που βρέθηκε σε κάποιο ράφι, έδωσε μια καλή λύση στην τροφοδοσία. Το μοντέλο TMR-MUN είναι ένα σύστημα τροφοδοσίας που εξέλιξε η Mikuni σε συνεργασία με την Yoshimura και διαφέρει σημαντικά από αυτό που κοινώς εννοούμε με τον όρο καρμπιρατέρ. Αντί της συνηθισμένης οπής που αποκαλύπτει η βελόνα που κινείτε από το slide, στα συνηθισμένα καρπιρατέρ, στην περίπτωση του TMR-MJN το slide καθώς κινείται αποκαλύπτει μια διάτρητη βελόνα που ουσιαστικά ψεκάζει το καύσιμο. Πρόκειται δηλαδή για μια μορφή μηχανικού ψεκασμού. Η τετράδα αυτή έχει σχεδιαστεί για κάποιο αγωνιστικό R1 στη Γαλλία και σύμφωνα με τον μύθο που περιβάλλει τα συγκεκριμένα κομμάτια, ελάχιστα αντίγραφά τους (δύο ή τρία) υπάρχουν στον κόσμο, όμως αυτό ελάχιστα πτόησε τους εμπλεκόμενους (R1, Στέλιο, Νίκο). Αρκετές ώρες στο δυναμόμετρο έδωσαν το σωστό αποτέλεσμα που είναι 158,7Ps στον πίσω τροχό. Κάτι παραπάνω δηλαδή από το πανίσχυρο R1 '04. Καθόλου άσχημα!
["Αρκετές ώρες στο δυναμόμετρο έδωσαν το σωστό αποτέλεσμα: 158,7Ps"]Η συνέχεια αφορά τους κοντράκηδες, καθώς οι επιπλέον βελτιώσεις αφορούν ένα τομέα τον οποίο συχνά οι βελτιωτές παραμελούν: το κιβώτιο ταχυτήτων και τη λειτουργία του. Η απλή σκέψη θα ήταν η τοποθέτηση ενός απλού shifter που θε επέτρεπε γρ'ηγορη αλλαγή σχέσεων με γκάζο κολλημένο τέρμα. Αποκτήθηκε λοιπόν ένα αντίστοιχο αξεσουάρ της Translogic. Το μικρόβιο του κοντράκια επέβαλε την απόκτηση επίσης του μηχανικού power shifter της ShiftTech που αποτελείται από έναν σερβομηχανισμό που αλλάζει κατ' εντολήν του αναβάτη τις ταχύτητες. Τι σύστημα Dyna 4000, είναι ένας ηλεκτρονικός μηχανισμός που προγραμματίζεται ώστε να δίνει μια ηλεκτρική εντολή, όταν οι στροφές του κινητήρα φτάσουν σε ένα προκαθορισμένο σημείο (προγραμματίζεται διαφορετικά για κάθε σχέση του κιβωτίου). Αποκτήθηκε και αυτό. Επίσης χρειαζόταν ένα shift light (για να μην λειτουργεί ο κινητήρας άσκοπα σε υψηλές στροφές) και μια οθόνη που θα δείχνει την σχέση του κιβωτίου. |
||||
 |
||||
["Ο στόχος που επετεύχθει ήταν σωστή συμπεριφορά υπό πίεση"]Το πρόβλημα, που είμαι σίγουρος οτι καταλάβαται, ήταν το πως όλα αυτά τα ηλεκτρικά-ηλεκτρονικά στστήματα θα συνεργαστούν μεταξύ τους. Ο Στέλιος, ανέλαβε να κάνει το "θαύμα" το οποίο του κατανάλωσε αρκετές εργατώρες. Το αποτέλεσμα βέβαια δεν είναι ορατό πάνω στην μοτοσικλέτα, εκτός ίσως από τους μηχανισμούς του shifter, τα διάφορα κουμπάκια και λυχνίες.
Το σημαντικό της υπόθεσης είναι το R1 του Στέλιου είναι σε θέση να κάνει πολλά διαφορετικά πράγματα: 1 Να ξεκινίσει σαν ένα normal R1 με μερικά άλογοα παραπάνω 2. Να ξεκινίσει σαν ένα R1 με shifter όπου ο αναβάτης (ο Στέλιος πάντα να μην ξεχνιόμαστε) θα αλλάζει τις σχέσεις (μόνο ανεβάσματα) με τέρμα γκάζι χωρίς την χρήση συμπλέκτη. 3. Να ξεκινίσει σαν ένα R1 με Power Shifter όπου ο αναβάτης θα αλλάζει τις σχέσεις (ανεβάσματα και κατεβάσματα) με την χρήση δύο κουμπιών και μόνο 4. Να ξεκινήσει με τον αναβάτη να φροντίζει μόνο για την σωστή σύμπλεξη της πρώτης σχέσης και το Dyna 4000 να κάνει τις τέλεις αλλαγές μόνο του. Πρωτότυπο, τουλάχιστον από τα R1 που είχαμε δει ως τώρα, είναι το μπροστινό φρένο, το οποίο στο συμβατικό μπρακέτο του R1 έχει τοποθετημένη την ακτινική τετραέμβολη δαγκάνα της Brembo, αναβαθμίζοντας με μοναδικό τρόπο την εμφάνιση και την απόδοση του συστήματος πέδησης. Το Yamaha R1 του Στέλιου (Stelios' Project) θα μπορούσε κάλιστα να αποτελεί το demo bike κάποιου οίκου βελτίωσης με συστήματα αλλαγής σχέσεων, όμως στην χώρα μας κάτι τέτοιο δεν έχει ακόμα νόημα. Άλλωστε στην περίπτωση αυτή θα είχαμε και τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε και την αποδοτικότητα των παραπάνω συστημάτων στον δρόμο, πραγματοποιώντας μετρήσεις. Στην προκειμένη περίπτωση σεβαστήκαμε την επιθυμία του ιδιοκτήτη που δεν θέλησε να υποβάλει την μοτοσικλέτα του στην όποια δοκιμασία μετρήσεων. |
